مشاوره گروهی چیست ؟ ( Group Counseling)
تاریخچه مشاوره گروهی?
از لحاظ ویژگی تاریخی، رواندرمانی گروهی به سال 1905 برمیگردد. در این سال برای اولین بار ژوزف پِرت، اقدام به تشکیل جلسات گروهی جهت بهبود وضع بیماران معلول کرد. گرچه گروههای تشکیلی وی در مقایسه با زمان ما گروهدرمانی تلقی نمیشوند ولی هدف پرت از آنجایی که معطوف به تسکین روحی بیماران از طریق توصیههای لازم بود، کمک شایانی به توسعه مشاوره و رواندرمانی گروهی نمود. در حقیقت استفاده از مشاوره و رواندرمانی گروهی توسط روانپزشکان برای بیماران روانی از دههی 1920 آغاز گشت. باید دانست که این روشهای کاربردی، بیشتر ماهیتی شناختگرا و آموزشی داشتند. در دههی 1930 استفاده از روانکاوی فروید و پیروان او متداول گشت. به عقیده فروید، روانکاوی نگاهی ژرف به اعماق روح انسان است. امیال سرکوبشده موجب پیدایش عقدههای روانی میشوند. فرض این مکتب بر این است که انسان از گذشته تغذیه میکند و گذشته است که حال و آینده را میسازد. این روش تا سالها بعد محور کار رواندرمانان و روانپزشکان بود.
اهداف مشاوره گروهی?
گروههای مشاوره به منظور کمک به بالا بردن عملکرد افراد نسبتا سالم در یک سطح بینفردی، تجربههای عمیقی ارایه میدهد. از این حیث که این گروهها آن دسته از مسایل شخصی را مورد بررسی قرار میدهند که اکثر افراد در دورههای مختلف زندگی با آن دستبهگریبان هستند، رشدی بوده و معطوف به درمان مشکلات شخصیتی نیستند. منطق این گروهها آن است که حمایت و چالشی که آنها فراهم میکنند، به اعضا این امکان را میدهد که یک خودسنجی صادقانه داشته باشند و شیوههای خاصی را برای الگوهای فکری، احساسی و رفتاری خود مشخص کنند. از جمله اهداف گروههای مشاورهای میتوان به کمک کردن به افراد برای رشد نگرشهای مثبتتر و مهارتهای بینفردی بیشتر، استفاده از فرایند گروه به عنوان راهی برای تسهیل تغییر رفتار و کمک به افراد برای انتقال مهارتهای اکتسابی جدید و رفتارهای آموختهشده خود در گروه به زندگی جاری، اشاره نمود

